Przez blisko 20 lat młodzież dawnej Zasadniczej Szkoły Zawodowej marzyła o nowym budynku internatu. Warunki życia w internacie mieszczącym się w budynkach (barakach) przy ulicy Niezłomnych były bardzo ciężkie. Na sali mieszkało po 15 wychowanków, ogrzewane były węglem, brak było bieżącej ciepłej wody. Warunki życia w starym internacie najlepiej chyba ilustrują fotografie.

 

Pomimo usilnych starań dyrekcji szkoły budowę nowego budynku internatu rozpoczęto dopiero wiosną 1972r. Wszyscy z niecierpliwością oczekiwali chwili, gdy można będzie przenieść się do nowego budynku, którego mury z każdym dniem rosły coraz bardziej.

Planowany termin oddania internatu do użytku, począwszy od 20 VIII 1973r. przedłużał się w nieskończoność. Dopiero 4 X 1973r. nastąpiło ostateczne przekazanie budynku w władanie młodzieży. Po raz pierwszy nasz internat trafił na łamy gazet w listopadzie 1973r. Niestety, treść artykułu była negatywna dla wykonawcy inwestycji ,,Niżańskiego Przedsiębiorstwa Budowlanego”.

Mówiąc o budowie nowego internatu nie sposób pominąć osobistego wkładu i zaangażowania w sprawę budowy dyrektora Zasadniczej Szkoły Zawodowej mgr Michała Miki. Głównie dzięki jego staraniom możemy mieszkać w nowym internacie. W pracach wykończeniowych przy budynku internatu nie zabrakło także czynu społecznego młodzieży. Wychowankowie internatu już Zespołu Szkół Zawodowych w Stalowej Woli  przepracowali społecznie blisko 800 godzin.

Dzień 15 X 1973 był najbardziej radosnym dniem w dotychczasowej historii internatu. Młodzież zamieszkała w nowym budynku.